B. Bień
Politechnika Częstochowska, Wydział Infrastruktury i Środowiska, Katedra Chemii, Technologii Wody i Ścieków, Częstochowa, PL

WPŁYW SPOSOBU KONDYCJONOWANIA NA JAKOŚĆ CIECZY OSADOWYCH PO PROCESIE MECHANICZNEGO ODWADNIANIA OSADÓW ŚCIEKOWYCH


W wyniku zagęszczania osadów ściekowych, ich biologicznej stabilizacji i odwadniania powstają ciecze osadowe. Ciecze osadowe pod względem ilościowym stanowią jedynie kilka procent w ogólnym bilansie ilościowym ścieków. Jednakże ładunek zanieczyszczeń, w tym związków biogennych, jaki jest w nich zawracany do ciągu ściekowego może stanowić nawet do kilkudziesięciu procent ogólnego ładunku dopływającego do oczyszczalni. Dla prawidłowego funkcjonowania oczyszczalni tak duży ładunek może stanowić zagrożenie. Problem wpływu ładunków powrotnych z gospodarki osadowej jest już coraz częściej dostrzegany i podejmowany w badaniach. Uwzględniając to, jak ważna jest jakość cieczy osadowych w artykule przedstawiono wpływ wybranych środków i metod kondycjonowania, takich jak: PIX 113, PIX 123, polielektrolit Zetag 8160, pole ultradźwiękowe oraz łączne ich działanie na właściwości cieczy osadowych. Do badań wykorzystano osady ściekowe po procesie fermentacji metanowej. Osady pochodziły z komunalnej oczyszczalni ścieków o RLM > 100 000, która jest oczyszczalnią mechaniczno-biologiczną z usuwaniem związków azotu i fosforu na drodze biologicznej. Badania obejmowały: pomiar pH, zawiesiny ogólnej oraz analizy: ChZT, azotu amonowego i fosforanów w cieczach osadowych. Surowe ciecze osadowe charakteryzowały się bardzo wysokimi stężeniami azotu amonowego (931,5 – 1508,9 mg N-NH4+/dm3), fosforanów (24,3 – 89,4 mg PO43-/dm3) oraz związków organicznych oznaczonych jako ChZT (784,0 – 1856,4 mg O2/dm3). Stwierdzono, że połączone działanie nieorganicznego koagulantu PIX 123 i polielektrolitu pozwoliło na zmniejszenie ilości zawiesin oraz ChZT w cieczach osadowych. W przypadku zawiesiny najlepszy stopień jej zmniejszenia uzyskano przy stosowaniu PIX-u 123. Wynosił on 53,8%. Analizując zmiany ChZT podobne efekty uzyskano dla PIX-u 123 (43,1%) oraz metody łączonej (43,5%). Natomiast łączne użycie koagulantu PIX 113 i polielektrolitu Zetag 8160 spowodowało w cieczy osadowej zwiększenie zawiesin ogólnych w odniesieniu do surowych cieczy osadowych. Łączne działanie koagulantu PIX 113 z polielektrolitem Zetag 8160 wpłynęło na zmniejszenie wartości ChZT (90%), azotu amonowego (43,1%) i fosforanów (97,1%) w odniesieniu do surowych cieczy osadowych. Najmniej skuteczny okazał się polielektrolit Zetag 8160.

Słowa kluczowe: ciecze osadowe, kondycjonowanie, osady ściekowe, koagulanty, polielektrolity