D. Madej1 , A. Sobczak1,2
1) Śląski Uniwersytet Medyczny, Wydział Farmaceutyczny, Zakład Chemii Ogólnej i Nieorganicznej, Sosnowiec, PL; 2) Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego, Zakład Szkodliwości Chemicznych i Toksykologii Genetycznej, Sosnowiec, PL

METODY OZNACZANIA ZWIĄZKÓW KARBONYLOWYCH W AEROZOLU GENEROWANYM Z ELEKTRONICZNYCH PAPIEROSÓW


Elektroniczny papieros, zwany systemem dozującym nikotynę lub potocznie e papierosem, od chwili wprowadzenia na rynek stawał się popularną alternatywą tradycyjnych wyrobów tytoniowych. Obecnie stosowany jest w wielu krajach całego świata i ma szerokie grono zwolenników. Jednakże wciąż trwają badania nad składem aerozolu wdychanego przez użytkowników elektronicznych papierosów. Wyniki tych badań pozwalają na oszacowanie narażenia na toksyczne związki chemiczne. Mogą one stać się narzędziem służącym ocenie szkodliwości stosowania tych urządzeń. Jedną z głównych grup związków, których zawartość oznacza się w aerozolu są związki karbonylowe. Związki te tworzą się w wyniku częściowej dekompozycji substancji bazowych (glikolu propylenowego i gliceryny) oraz dodatków smakowo-zapachowych w temperaturze generowania aerozolu. Długotrwała ekspozycja na związki karbonylowe, takie jak formaldehyd czy acetaldehyd, jest znanym czynnikiem podwyższającym ryzyko astmy i chorób nowotworowych. Stąd dokładne pomiary zawartości tych związków w aerozolu są istotne ze względu na badania wpływu na zdrowie stosujących elektroniczne papierosy. Niniejszy artykuł stanowi zwięzły przegląd stosowanych metod oznaczania zawartości związków karbonylowych w aerozolu generowanym z elektronicznych papierosów.

Słowa kluczowe: elektroniczny papieros, aerozol, związki karbonylowe, metody analityczne