D. Panasiuk
Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, Wydział Biologii i Nauk o Środowisku,Warszawa, PL

ZASTOSOWANIE ANALIZY EFEKTYWNOŚCI KOSZTOWEJ DO WYBORU METOD REDUKCJI EMISJI RTĘCI W POLSCE


Polska jest jednym z głównych emitorów rtęci do powietrza (11,7 Mg w 2015 r.). Produkcja energii elektrycznej i ciepła z węgla kamiennego i brunatnego jest odpowiedzialna za prawie połowę tej emisji. Pozostałe sektory przemysłowe są źródłem jednej trzeciej emisji rtęci. Silniejsza ekspansja energii odnawialnej mogłaby znacząco zmniejszyć tę emisję, ale istnieją ograniczenia administracyjne w rozwoju energetyki wiatrowej. Bez zmiany spalanego paliwa dalsza redukcja emisji z energetyki byłaby bardzo kosztowna, ponieważ filtry tkaninowe i wtrysk węgla aktywnego są jednymi z najdroższych metod. W przeliczeniu na kg rtęci tańsze byłyby działania zorientowane na przeciwdziałanie powstawaniu emisji np. termomodernizacja budynków oraz zamiana stosowanego paliwa na gazowe w sektorze mieszkaniowym i usługowym. Znaczące strumienie rtęci trafiające do środowiska są także związane z praktyką dentystyczną (amalgamat) oraz użytkowaniem produktów zawierających rtęć (baterie, sprzęt oświetleniowy, pozostały sprzęt elektryczny i elektroniczny). Ograniczenie konsumpcji rtęci oraz dokładniejsza selektywna zbiórka odpadów są tańsze niż termiczne przekształcanie odpadów i osadów ściekowych zanieczyszczonych rtęcią.

Słowa kluczowe: rtęć, redukcja emisja, metody, analiza efektywności kosztowej