L. Dąbrowska
Politechnika Częstochowska, Katedra Chemii, Technologii Wody i Ścieków, Wydział Infrastruktury i Środowiska, Częstochowa, PL

SKUTECZNOŚĆ USUWANIA MATERII ORGANICZNEJ Z WODY POWIERZCHNIOWEJ Z ZASTOSOWANIEM CHLORKU POLIGLINU


Celem badań była ocena efektywności procesu koagulacji z wykorzystaniem wysoko zasadowego chlorku poliglinu w obniżeniu poziomu zanieczyszczenia wody powierzchniowej substancjami organicznymi. Oprócz typowych wskaźników stosowanych do oceny zawartości związków organicznych (całkowity i rozpuszczony węgiel organiczny - OWO i RWO, utlenialność, absorbancja w nadfiolecie UV) oznaczono również potencjał tworzenia trihalometanów THM. Obliczono wskaźnik SUVA, jako stosunek wartości absorbancji w UV254 do zawartości RWO. Połączenie wartości absorbancji i RWO w jeden wskaźnik SUVA umożliwia określenie właściwości rozpuszczonych substancji organicznych w wodzie i podatności na ich usuwanie w procesie koagulacji. Do badań wykorzystano wodę pobraną we wrześniu 2016 roku oraz w styczniu, kwietniu i lipcu 2017 roku z rzeki Stradomka w Częstochowie. Woda powierzchniowa charakteryzowała się barwą równą 25-60 mgPt/dm3. Zawartość OWO i RWO wynosiła odpowiednio 7,2-16,8 i 6,6-15,1 mgC/dm3, utlenialność – 5,3-16,2 mgO2/dm3, a absorbancja w UV254 – 0,145-0,443. Wartość SUVA była równa 2,2-2,9. Obniżenie zawartości OWO w wodzie po koagulacji było w granicach 31-39%, utlenialności w zakresie 47-63%, a wartości absorbancji UV254 – 61-68%. Wartość SUVA była równa 1,1-1,5. Potwierdza to, że w wodzie po koagulacji pozostają substancji organiczne niepodatne na usuwanie tym procesem. W wodach po procesie koagulacji poddanych chlorowaniu stężenie CHCl3 wynosiło od 54 do 281 μg/dm3, a stężenie CHCl2Br od 14 do 26 μg/dm3. Były to wartości o 54-62% niższe od uzyskanych stężeń THM w nieoczyszczonych wodach powierzchniowych poddanych chlorowaniu.

Słowa kluczowe: materia organiczna, koagulacja, chlorek poliglinu, woda powierzchniowa