M. Adamczak, G. Kamińska, J. Bohdziewicz
Politechnika Śląska, Instytut Inżynierii Wody I Ścieków, Gliwice, PL

WPŁYW STĘŻENIA POLIMERU I NANORUREK WĘGLOWYCH W POLIMEROWYCH MEMBRANACH NANOKOMPOZYTOWYCH NA RETENCJĘ KOFEINY W PROCESIE ULTRAFILTRACJI


Kofeina jest substancją należącą do grupy mikrozanieczyszczeń. Jest postrzegana jako substancja stosunkowo nieszkodliwa i łatwo rozkładalna w środowisku naturalnym, jednakże w miarę upływu czasu osiąga bardzo wysokie stężenie w wodach powierzchniowych. Dlatego też istotne jest poznanie możliwości jej usuwania. W pracy przedstawiono ocenę stopnia usunięcia kofeiny w procesie ultrafiltracji z zastosowaniem membran nanokompozytowych. Zastosowano membrany nanokompozytowe z polieterosulfonu (PES) z dodatkiem jednościennych nanorurek węglowych zmodyfikowanych grupami karboksylowymi (SWCNT-COOH). Zmiana stężenia modyfikatora, a także stężenia polimeru w roztworze membranotwórczym pozwoliły na wytworzenie membran zapewniających uzyskanie wysokiej retencji kofeiny przy zachowaniu optymalnego strumienia permeatu. Osiągnięty stopień usunięcia kofeiny mieścił się w granicach 68-100%, w zależności od właściwości separacyjnych membrany. Określono również charakterystykę badanych membran wyznaczając ich porowatość oraz stopień hydrofilowości.

Słowa kluczowe: kofeina, ultrafiltracja, membrany nanokompozytowe, nanorurki węglowe.