S. Wierzba; A. Dzieniszewska
Uniwersytet Opolski, Opole, PL

BIOSORPCJA CU(II) Z ROZTWORÓW WODNYCH PRZEZ MODYFIKOWANA BIOMASĘ PALMARIA PALMATA


Prowadzone badania dotyczyły oceny wpływu modyfikacji fizycznej i chemicznej biomasy glonów Palmaria palmata na proces biosorpcji Cu(II) z roztworów wodnych. Zakres badań obejmował wpływ temperatury 105 i 121oC, 0,05 M roztworu NaOH i 0,05 M roztworu HCl na parametry kinetyczne i równowagowe biosorpcji. Przeanalizowano również wpływ pH i dawki biosorbentu na pojemność sorpcyjną biomasy glonów i wyznaczono parametry termodynamiczne procesu. Badania prowadzono w warunkach statycznych, stężenie miedzi (II) w roztworze oznaczano metoda spektrofotometryczną z wykorzystaniem testów kuwetowych. Najkorzystniej biosorpcja przebiegała gdy początkowe pH roztworu wynosiło 5,0 i użyto glonów w dawce 1 g·L-1. Dane doświadczalne lepiej opisywał model kinetyki pseudo-II rzędu i model izotermy Langmuira, co wskazywało na chemiczną naturę procesu. Korzystna dla szybkości przebiegu procesu i wydajności wiązania jonów miedzi (II) okazała się modyfikacja chemiczna biomasy. Alkalizacja 0,05 M roztworem NaOH zwiększyła blisko dwukrotnie maksymalną pojemność sorpcyjną glonów, do wartości 25,71 mg·g-1. Badania termodynamiki wykazały, że biosorpcja Cu(II) przez Palmaria palmata zachodziła spontanicznie i egzotermicznie, co było energetycznie korzystne dla przebiegu procesu. Glony Palmaria palmata stanowią tani, łatwo dostępny biosorbent, który może być stosowany do usuwania jonów miedzi (II) ze ścieków.

Słowa kluczowe: biosorpcja, Cu(II), modyfikacja chemiczna, Palmaria palmata